2016 © by Plywaj
Kronika
Wianki w Kazanowie 2016

Kilka słów o tradycji wianków: jej korzenie sięgają czasów pogańskich i pierwsze wzmianki o tym święcie sięgają X wieku. Pierwotnie używano nazwy sobótka lub nazywano je małym sabatem. Kojarzono je z grzechem zabawy. Młodzież skupiała się wokół ognisk, kawalerowie popisywali się zręcznością skacząc przez ognisko, panny wróżyły zamążpójście puszczając wianki na wodę. Tańczono i poszukiwano bajkowego kwiatu paproci, zwanego perunowym. Sobótki organizowano pomiędzy 21 a 24 czerwca.

Drugie święto obchodzone dzień lub dwa wcześniej znano pod nazwą Noc Kupały. Miało ono charakter słowiańskich walentynek gdzie panny szukały kandydata na męża. Zwyczaje były podobne jak przy Sobótce. Noc Kupały wiązano z najkrótszą nocą w roku.

W czasach ewangelizacji narodu powiązano rytualne kąpiele z chrztem z wody udzielanym przez Jana Chrzciciela, wybrano go na patrona, a zwyczaj nazwano Nocą Świętojańską. Od wielu lat jest on organizowany w wigilię świętego Jana, czyli 23 czerwca.

Stowarzyszenie Wspólnota Kaznowa również kultywuje zwyczaj puszczania wianków. 23 czerwca 2016 roku mieszkańcy Kazanowa oraz goście z Banku Żywności w Radomiu i Świetlicy Środowiskowej Mroza zebrali się nad Iłżanką by puszczać wianki na wodę. Piękne okazy przygotowała młodzież i mieszkańcy, a dzieci mogły wykazać się zręcznością w puszczeniu ich na wodę.

OSP w Kazanowie przygotowała ogromne ognisko i asekurowała, by płomienie nie wyszły poza obszar kontrolowany. Przy okazji zgromadzeni mogli podziwiać umiejętności strażaków i ich nowego wozu w radzeniu sobie z ogniem.

Każdy z uczestników mógł skosztować wyrobów przekazanych przez Piekarnię Państwa Głód oraz Zakład Produkcyjno – Masarniczy Stefan Ptaszek.

Home
Kronika
Stowarzyszenie
Fotogaleria
Kontakt
Sponsorzy
Partnerzy